Disyembre 17. Ang Ebanghelyo

Disyembre 17. Lk 3:10-18
Ang mga tawo nangutana kang Juan, “Unsa man diay ang among buhaton?” Mitubag siya, “Ang adunay duha ka saput kinahanglang ihatag niya ang usa ngadto sa tawo nga walay bisti, ug ang may pagkaon kinahanglan mobahin niini sa walay pagkaon.”
Unya may pipila ka kobrador sa buhis nga miduol aron pagpabunyag, ug nangutana sila kang Juan, “Magtutudlo, unsa may among buhaton?” Miingon siya kanila, “Ayaw kamo paningil og labaw sa gisugo sa balaod.”
Unya nangutana usab kaniya ang pipila ka sundalo, “Kami usab, unsa may among buhaton?” Miingon siya kanila, “Ayaw kamo panapi kang bisan kinsa pinaagi sa pagpugos ko sa pagbutangbutang; ayaw kamo pagmulo sa inyong suhol.”
Misugod pagtubo ang paglaum sa mga tawo, ug nalibog sila kon kinsa gayod si Juan; naghunahuna sila nga tingali siya mao ang Mesiyas. Busa miingon si Juan kanilang tanan, “nagbubunyag ako kaninyo pinaagi sa tubig, apan may moabot nga labaw pa kaayo kanako. Dili gain ako angay bisan sa pagbadbad sa higot sa iyang sandalyas. Magbunyag siya kaninyo pinaagi sa Espiritu Santo ug sa kalayo. Nagkupot siyag nigo nga igpapalapid aron lainon ang tahop gikan sa mga lugas, ug unya tigumon ang trigo didto sa iyang kamalig; apan ang tahop iyang sunugon sa kalayo nga dili mapalong!”
Samtang nagwali siya sa Maayong Balita, gipahimangnoan ni Juan ang mga tawo sa nagkalainglaing paagi.