Enero 7. Ang Ebanghelyo

Enero 7. Mt 2:1-12
Si Jesus natawo sa lungsod sa Betlehem, sa yuta sa Judea, sa panahon ni Hari Herodes. Unya may pipila ka mga tawo nga maalamon bahin sa mga bituon nangabot sa Jerusalem gikan sa sidlakan ug nangutana: “Hain man ang bata nga natawo nga maoy mahimong hari sa mga Judio? Nakita namo ang iyang bituon sa pagsubang niini didto sa sidlakan, ug mianhi kami aron pagsimba kaniya.”
Sa pagkabalita ni Hari Herodes niini, wala siya nahimutang ingon man ang tibuok Jerusalem. Gitigom niya ang mga pangulong pari ug ang mga magtutudlo sa Balaod ug gipangutana niya sila, “Asa man matawo ang Mesiyas?” Sila mitubag, “Sa lungsod sa Betlehem, sa Judea. Mao kini ang gisulat sa propeta: “Ikaw, Betlehem, sa yuta sa Juda, Dili ka iwit sa mga dagkong lungsod sa Juda; Kay maggikan kanimo ang usa ka pangulo nga maoy magmando sa akong katawhan, ang Israel.”
Busa gipatawag ni Herodes ang mga dumuduong nga gikan sa sidlakan alang sa usa ka tigom nga tinago ug iyang nasayran gikan kanila ang untop nga takna sa pagsubang sa bituon. Unyang iyang gipaadto sila sa Betlehem ug giingnan, “Lakaw kamo ug pangitaa ninyo pag-ayo ang bata, ug sa makaplagan na ninyo siya, pahibaloa ako aron moadto ako ug mosimba usab kaniya.”
Unya nanlakaw sila. Samtang nagpanaw sila, nakita nila ang bituon – ang mao gihapong bituon nga nakita nila didto sa sidlakan – ug nag-una kini kanila hangtod nga miabot kini ug mihunong tungod gayod sa nahimutangan sa bata. Nalipay sila pag-ayo sa pagkakita nila sa bituon! Unya misulod sila sa balay ug ilang nakita ang bata uban sa iyang inahan nga si Maria. Nanluhod sila ug misimba kaniya; unya giablihan nila ang gisudlan sa ilang mga gasa ug mihalad sila kaniyag bulawan, insenso, ug mira.
Pinaagi sa damgo gipahimatngonan sila sa Dios sa dili pagbalik ngadto kang Herodes; busa namauli sila agi sa laing dalan.

Christmas Story

FROM CHISTOPHER'S DIARY
(Year of the census of the Roman Empire)

My goodness me! We are always in a hurry! Where are we going this time? I said in that occasion but my doubts disappeared as soon as I realised that finally we were going back home… all the way from Egypt!
But to understand why we were in Egypt we have to go back to the day in which Joseph knew that Herod was looking for the baby to kill him. It had been a heavy trip since we had almost to run to save our lives. Climbing up hills and mountains, sleeping only a few hours every night and back to the road again. The emotion was anyway so intense that tiredness was not a burden. And the time we spent in Egypt was not so bad.

What I did not understand ‑I said to myself since I couldn't speak to anybody else‑ is why this baby and his mother were so heavy! Nevertheless I'm proud to be the donkey of this family, they have something special that I like. Is it Jesus? Is it Mary? I don't know for sure, but I like it anyway.
And I want to write about this. This year we have had a lot of travelling! Oh yes! I remember that I had to bring Mary from Nazareth to the mountains of Judea. It was the first trip I did with Mary and just to start the tradition ‑I remember very well‑ also that trip was set up in a hurry. We went to visit Elisabeth, a relative of Mary who was pregnant. I remember very well the words of Mary: "We have to go as soon as possible, she might need my help." In that occasion I felt for the first time that Mary was heavier than before. I understood the reason some months later, going back to Nazareth: Mary was also waiting for a baby! This filled my heart with happiness. Children are always nice!

I realised that since Mary came to Joseph's house, life changed a lot. It was easier before, just a couple of trips a week to the nearby towns to bring wood for the workshop and to deliver chairs, doors and tables. Anyway I enjoyed all the trips! Not only because of the very special passenger I was carrying ‑You know, Mary was a beautiful girl, certainly more beautiful than a queen! but also because I was proud to be Joseph's donkey.
But I have to tell you about the day in which we went to Bethlehem. Why there? ‑I grumbled that day‑ It is only a small town in the mountains! And It's cold there now! And Mary is pregnant! And anyway Nazareth is bigger and nicer! It's an imprudence! I thought, but I'm only a donkey and probably I cannot understand yet many things.

Oh yes!, I remember very well that as we were approaching Bethlehem I was longing for some food and a nice rest but… My goodness me! ‑I complained after knocking to many doors‑ why people are so stubborn? They say that donkeys like me are stubborn, but why they don't accept a poor lady who is about to deliver… and we were just asking for a corner in the house… and a corner in the stable for me of course!
In the end we rushed also in that very moment to a stable, but not for me! It was a clean place where Joseph settled up things in a few minutes to welcome the baby.
Oh yes! I remember very well, some shepherds came and shared their cheese, bread and milk with Mary and Joseph. It was a wonderful night, with a big star shining in the sky. Oh yes! All my efforts had been well worth! It was a nice baby, born in the city of King David recognised only by the poor people of the countryside, even though ‑I remember very well‑ three kings from Orient came to pay a visit to us.

I am proud to say I was the one who brought Joseph, Mary and Jesus there!
It was a very interesting year anyway. I had the opportunity to go to the mountains of Judea where I spent three full months of vacation!, I made return to the land of my ancestors, Bethlehem, Egypt and now back to Nazareth… and always rushing!
Yes, I realise that somehow I am a very important donkey; probably ‑forgive me this‑ the most important donkey in the history.
Some day I will have my calling card and I will write on it something like this:
Christopher
(From the Greek: The One Who Bring Jesus)
The donkey that brought Jesus to the world…
Ready to bring Jesus and his Mother anywhere all around the world

Nazareth (for the time being)
Philippines Branch: Christopher's Carabao Association

If only donkeys and carabaos were able to speak, we would shout this wonderful story to the whole world!
I'm looking forward to more adventures with this wonderful family. Our next destiny? Who knows! Probably Jerusalem. I know we have to go there when Jesus will be twelve years old. And I hope we will not have to rush then!

Christopher

Merry Christmas to all!!!
(Written by Gerardo A. Díaz J.)

Disyembre 17. Ang Ebanghelyo

Disyembre 17. Lk 3:10-18
Ang mga tawo nangutana kang Juan, “Unsa man diay ang among buhaton?” Mitubag siya, “Ang adunay duha ka saput kinahanglang ihatag niya ang usa ngadto sa tawo nga walay bisti, ug ang may pagkaon kinahanglan mobahin niini sa walay pagkaon.”
Unya may pipila ka kobrador sa buhis nga miduol aron pagpabunyag, ug nangutana sila kang Juan, “Magtutudlo, unsa may among buhaton?” Miingon siya kanila, “Ayaw kamo paningil og labaw sa gisugo sa balaod.”
Unya nangutana usab kaniya ang pipila ka sundalo, “Kami usab, unsa may among buhaton?” Miingon siya kanila, “Ayaw kamo panapi kang bisan kinsa pinaagi sa pagpugos ko sa pagbutangbutang; ayaw kamo pagmulo sa inyong suhol.”
Misugod pagtubo ang paglaum sa mga tawo, ug nalibog sila kon kinsa gayod si Juan; naghunahuna sila nga tingali siya mao ang Mesiyas. Busa miingon si Juan kanilang tanan, “nagbubunyag ako kaninyo pinaagi sa tubig, apan may moabot nga labaw pa kaayo kanako. Dili gain ako angay bisan sa pagbadbad sa higot sa iyang sandalyas. Magbunyag siya kaninyo pinaagi sa Espiritu Santo ug sa kalayo. Nagkupot siyag nigo nga igpapalapid aron lainon ang tahop gikan sa mga lugas, ug unya tigumon ang trigo didto sa iyang kamalig; apan ang tahop iyang sunugon sa kalayo nga dili mapalong!”
Samtang nagwali siya sa Maayong Balita, gipahimangnoan ni Juan ang mga tawo sa nagkalainglaing paagi.

Andama ang dalan alang sa Ginoo

Disyembre 10. Andama ang dalan alang sa Ginoo (Lk 3:1-6)
Duol na ang Pasko! Sama sa nahitabo sa panahon ni Juan nga Magbubunyag nga gipaandam niya ang mga tawo sa pagdawat kang Jesus, mahitabo unta kanato niining panahon sa adbiyento nga mangandam kita alang sa pagsaulog sa Pasko.
Importante ang mga gawasnong mga butang sama sa Christmas lights, mga regalo… apan diha sa atong kristohanong kinabuhi, unsa bay importante nga atong andamon alang sa pista sa pagkatawo ni Jesus? Dili lamang ang mga gawasnong mga butang apan ang atong kinaiya ang gikinahanglan bag-ohon.
Pinaagi sa mga sambingay gisulti ni Juan sa mga tawo kun unsay maayong kinaiya para sa mga tawo aron makadawat sila sa kaluwasan nga gikan sa Ginoo, mga pulong nga kusog kaayo alang sa mga tawo.
Sa dili pa magsugod sa mga husto nga gimbuhaton, gihisgutan ni Juan sa mga “basic attitudes” para sa mga tawo: “Hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug pabunyag kamo.” Sa tinuod gayud, kun maayo ang atong kinaiya, magsugod kita sa usa ka pagbag-o diha sa atong kaugalingon kinabuhi. Unsay buot ipasabot niini alang kanato?
ANG ATONG MISYON KARON:Atong gamiton ang sambingay nga gisulat ni Isaias sa iyang basahon ug sulayan nato sa pagdiskobre sa relasyon sa gisulti ni Juan alang kanato:
Usa, ang pagdawat sa atong kaugalingon kahimtang. Sigurado nga wala pa kita moabot sa kahingpitan… busa makasasala kita. Walay pagbag-o sa usa ka masakiton kun dili modawat sa iyang balatian; walay pag-usab sa kinabuhi kun dili kita makabaton sa atong pagkulang sa kahingpitan.

“Andama ninyo ang dalan alang sa Ginoo. HAWANI ninyo ang iyang agian”: Giampo nato sa Amahan Namo nga “Umabot kanamo ang imong gingharian…” ug tinuod gayud nga niabot na… apan walay mahitabo sa kalibutan ug sa atong kinabuhi kun dili nato ablihan ang atong kasingkasing sa Pulong sa Ginoo. Sa laing pagkasulti, ang atong kaugalingon mga desisyon ang mahimong condition sa pagpuyo sa Ginoo diha sa atong tagsatagsa ka kinabuhi. Dili mopugos ang Ginoo kanato sa pagdawat sa iyang kaluwasan.

“ABUNOHI ninyo ang tanang libaong” Unsa bay kulang aron mangandam kita sa dalan sa Ginoo? Usahay kulang sa pagkamapaubsanon o sa pagtuon mahitungod sa Pulong sa Ginoo; o kulang ba sa paghigugma ngadto sa atong mga igsoon nga nagkinahanglan…?

“PATAGA ang tanang bungtod ug bukid” Unsa bay sobra nga mahimong babag sa pagpalambo sa mga kristiano? “Pataga” ang imong pagpasigarbo, putlon unta ang kasina, ang pagbatikos, ang panaglalis ug ang pagkahambugero…

“TUL-IRA ang mga nagliko-likong dalan” Naa bay mga “yields” diha sa atong kinaiya? Usahay ang mga likoliko mao ang pagpaayo sa mga problema pinaagi sa “lagay”, ang atong mga pagkabakakon (“white lies siguro” aron mopakyas kita sa mga dagkong problema kono), ang mga relasyon nga “ambiguous”…

“HAPSAYA ang mga gansalgansalong dalan” Unsa bay lubaklubak sa atong kinabuhi? Diha sa atong kinaiya naa bay mga butang nga nagdaot kanato? Mga dili maayong nga pagbati ug mga pangandoy sa pagpanimalos batok sa mga tawo ba…?
Makakita kita sa KALUWASAN SA GINOO kun “deretso” na ang atong agianan alang kaniya kun makaagi ang Ginoo sa dalan paingon sa atong kaugalingong kinabuhi.

“Ang akong pag-ampo alang kaninyo mao nga magtubo unta ang inyong gugma, kahibalo ug kaalam sa paghukom, aron makapili kamo sa labing maayo.” Kini ang gisulti ni Pablo ngadto sa Taga-Filipos ug kini sab unta ang atong hustong kinaiya sa pagpangandam sa Pasko.

Disyembre 10. Ang Ebanghelyo

Disyembre 10. Lk 3:1-6
Sa ikanapulog-lima ka tuig kadto sa pagmando ni emperador Tiberio; Si Poncio Pilato maoy gobernador sa Judea, si Herodes maoy nagmando sa Galilea ug si Felipe nga iyang igsuon maoy pangulo sa kayutaan sa Iturea ug sa trakonite; si Lisanias maoy namunoan sa Abilena, ug si Anas ug si Caifas maoy mga pangulong pari. Niini gayong panahona ang Pulong sa Dios miabot kang Juan nga anak ni Zacarias didto sa dapit nga awaaw. Busa gilukop pagtaak ni Juan ang tibuok kayutaan nga kasikbit sa Suba sa Jordan ug nagwali siya. Siya miingon, “Hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug pabunyag kamo, ug pasayluon kamo sa Dios.” Sumala sa nasulat ni propeta Isaias sa iyang basahon:
“May nagsinggit didto sa kamingawan: “Andama ninyo ang dalan alang sa Ginoo. Hawani ninyo ang iyang agian! Abunohi ninyo ang tanan libaon, pataga ang tanang bungtod ug bukid; tul-ira ang mga nagliko-likong dalan, hapsaya ang mga gansalgansalong dalan; ug makita sa tanang tawo ang kaluwasan sa Dios!”

Duol na ang inyong kaluwasan

Disyembre 3. Duol na ang inyong kaluwasan. Lk 21:21-25, 34-36
Makahadlok ba kanato ang gisulti ni Jesus sa Ebanghelyo karon? Bisan Unang Domingo sa Adbiyento, mora’g maglisod ang mga tawo sa panghitabo sa adlaw, sa bulan ug sa kabituonan. Ngano man nga gipili sa Simbahan kining Ebanghelyo sa Panahon sa Adbiyento nga maoy panahon sa paglaum, panahon sa paghulat sa pagabot sa Ginoo ug sa pagpangandam sa dakong Fiesta sa pagkatawo ni Jesus?
Sa gisulti ni Jesus sa Ebanghelyo, ang atong misyon sa atong panahon, taliwala sa iyang pagsaka sa langit ug sa iyang pagbalik (ang atong kinabuhi!) anaa diha sa duha ka pulong:
PAGBANTAY KAMO! Kini ang gisulti ni Jesus sa iyang mga tinun-an..
Ikaduha, ANG PAGLAOM UG ANG PAG-AMPO SA KANUNAY aron makabaton kita sa kalig-on atubangan sa mga panghitabo ug aron makabarog kita atubangan sa Anak sa Tawo.
Bisan nga hangtud karon tua pa didto sa saktong agianan ang mga planeta… anaa nay mga ilhanan sa langit ug sa yuta nga mahimo untang timailhan alang kanato. Naay mga kahimtang nga dili klaro o nga dili maayo sa katilingban, adunay mga kalisdanan sa atong kaugalingong kinabuhi, lisod gayud ang kahimtang sa nasod karon… Timailhan ba kining mga butanga nga duol na ang katapusan? Dili! Sa mga tawo nga nagatuo kang Jesus ang mga panghitabo (mga nindot nga butang ug mga dili nindot), dili timailhan nga matapos na ang tanan, apan senyas nga manglakaw unta kita padulong sa usa ka bag-ong kahimtang. Sa laing pagkasulti ang kangitngit sa gabii maghatag ug paglaum sa pagsubang sa adlaw, ang sakit sa usa ka tawo mahimo untang paglaum nga maayo siya, ang mga problema dili maoy babag nga makahunong kanato apan mahimong hagdanan sa usa ka mas nindot nga kahimtang.
Busa, sakto gayud ang mga basahon karong Dominggoha ug angay gayud kaayo sa panahon sa Adbiyento. Gipili sa Simbahan kining Ebanghelyo aron dili kita mahadlok, hinoon aron paglig-on unta sa atong paglaum. Samtang naghulat kita sa pagbalik ni Jesus, maayo unta kun ang mga magtutuo kang Jesus mahimong mga tawo nga makatagna sa kaluwasan, ug makapaambit sa mga kaigsoonan mahitungod sa mga pulong nga puno sa paglaum pinaagi sa gisulti ni Jesus: “Duol na ang inyong kaluwasan!”
Diha sa atong tagsatagsa ka kinabuhi, importante kaayo nga atong buhaton bisan gamay ra sa pagpaanindot sa atong palibot... Sigurado nga wala kitay gahom aron makausab sa tibuok kalibutan o sa Simbahan apan ang akong matinud-anon nga kinaiya mahimong kabahinan alang sa pagtukod sa Gingharian sa Ginoo.
Nagatuo ba kita nga ang mga gagmay natong mga buluhaton mahimong makahuluganon alang sa kalibutan? Sa hilabihan nga kangitngit, bisan usa ka posporo makahatag ug kahayag, dili ba? Sa samang paagi, usa ka nindot nga pulong ug ang mga gagmay nga atong gibuhat ilabi na ngadto sa mga kabus makahatag kanila sa paglaum.
Tabangi kami Ginoo aron dili kami mawad-an sa paglaum atubangan sa mga kalisdanan; tultoli kami sa imong dalan aron makabarog kami sa imong atubangan kun mobalik ka na.
Atong gamiton ang mga pulong sa salmo responsoryo karong Dominggoha ug ingon niini tumanon nato ang gisugo ni Jesus kanato karon, Pagbantay ug pag-ampo!
Agaka ako diha sa imong kamatuoran ug tudlo-i ako, kay ikaw ang akong Dios nga Manunubos
…Ang tanan nga dalan sa Ginoo maayo ug makanunayon alang kanila nga nagabantay sa iyang kasugoan.
Maranatha! Come Lord Jesus!

Ang mga sakop sa Gingharian sa Ginoo

Nobyembre 26. Ang mga sakop sa Gingharian sa Ginoo: Jn 18:33-37
Si Jesus mao ang Hari, giingon ni Pilato. Usa ka pagano ang niangkon nga si Jesus hari gayud tungod kay wala usba ni Pilato ang gisulat sa krus nga mao “Jesus nga Taga Nazaret, Hari sa mga Judio.”
Hari diay si Jesus! Sumala sa mga tawo, unsay nahitabo sa gingharian sa Ginoo tungod kay gilansang siya sa krus ug wala niya buhii ang katawhan sa Israel sa gahom sa mga Romanhon? Kini ang gilauman sa mga Judio, apan wala maglaban si Jesus ug ang iyang mga tinun-an pinaagi sa mga armas sa mga tawo.
Nagbutyag si Jesus sa atong Ebanghelyo karon kun unsaon gayud ang pagkahari niya. “Natawo ug mianhi ako sa kalibutan alang sa usa lamang ka tuyo nga mao ang pagsaksi sa kamatuoran.” Unsay buot ipasabot niini?
Nga ang ginharian sa Ginoo, Gingharian sa kamatuoran ug sa gisulti ni Jesus, diha sa kamatuoran anaa ang kaluwasan: “Kon tumanon ninyo ang akong pagtulon-an, tinuod gayod nga kamo akong mga tinun-an; mahibalo kamo sa kamatuoran ug ang kamatuoran maghatag kaninyog kagawasan.” (Jn 8:31-32)
Para mahimo kitang sakop sa usa ka nasod o lumulupyo sa usa ka siyudad, basta gipakatawo kita didto. Unsay gibuhat nato aron mahimo kita nga mga Pilipinhon? Wala. Apan diha sa Gingharian sa Ginoo, dili lamang tungod kay binunyagan kita o natawo sa usa ka katolikong banay nga mahimo kitang mga sakop sa Ginagharian sa Ginoo o mga tinun-an niya. Maayo man kun motando kita sa gisulti ni Jesus ug magpadayag sa atong pagtuo diha sa misa matag domingo, pero dili pa igo.
Ang pagtuman sa iyang pagtulon-an mao ang saktong paagi nga gibuhat sa mga tawo nga gustong mosunod kang Jesus ug makatagamtang sa kamatuoran.
Ang mga sakop sa gingharian sa Ginoo mopili sa kamatuoran, mopili sa kahayag sa kanunay.
Sa laing bahin, gipili sa mga kadagkoan sa mga Judio nga patyon si Jesus, gipili nila sa ilang kaugalingon interes, sa kangitngit ug sa bakak.
ANG ATONG MISYON KARON
Walay kagawasan ug wala gayuy kaluwasan alang kanato kun ang atong pagtuo ngadto sa Ginoo anaa diha sa atong mga pulong lamang.
Bisan mga makasasala, ang mga sakop sa Gingharian sa Ginoo modawat sa ilang kaugalingong kahimtang ug gusto nila mosunod kang Jesus. Dili hingpit ang mga sakop sa Gingharian sa Ginoo –tawo gihapon- apan manlakaw sila sa dalan sa kaluwasan sama ni Saqueo, sama sa babaye nga hisakpan nga nanapaw, nga nagdawat sa ilang pagkamakasasala ug giluwas hinoon sila ni Jesus.
Si Jesus ang nagsaksi sa kamatuoran ug gitanyag niya kini kanato aron mahimo kitang tanan nga mga saksi niining kamatuoran. Atong masaksihan kining kamatuoran atubangan sa mga tawo, dili ang kamatuoran nga anaa sa mga libro apan ang kamatuoran nga anaa sa Pulong sa Ginoo nga maoy maghatag kanatog kagawasan.
Naghari ba ang Ginoo diha sa atong kaugalingong kinabuhi, diha sa atong katilingban, diha sa simbahan sa kanunay? O ato ba lamang pilion ang atong kaugalingon mga pag-“hari-hari” (ang kalibutanong mentalidad, ang atong kaugalingon mga pulong, ang mga bakak…) para mas “komportable” ang atong kinabuhi?
Atong itandi ang atong mga pulong, ang atong gihunahuna ug ang atong gibuhat ngadto sa kamatuoran sa Ginoo kini mao ang mahimo untang modelo alang kanato. Atong isalikway ang tentasyon nga ang pagtulon-an sa kalibutan ang mahimong panig-ingnan alang kanato diha sa atong pagkakristianos. Makadawat unta hinoon kita sa atong “citizenship” isip sakop sa Gingharian sa Ginoo! “Hinuon, may midawat ug mituo kaniya; busa sila gihatagan niya sa katungod nga mahimong anak sa Dios.” (Jn 1-12)